Ayrılıktan sonra yazan kişi çoğu zaman tek cümle getirir: geri gelsin. Medyum Murat Hoca bu cümleyi duyar, sonra onu açar. Açmak, kişiyi sıkıştırmak değil, yanlış hedefe koşmamaktır.
Son konuşma nasıl bitti?
Kapı küslükle mi kapandı, yoksa uzun bir yorgunlukla mı? Bağırışlı bir kapanış ile sessizce sönme aynı şey değildir. Engel konmuşsa bu, tablonun parçasıdır; gizlenmesi gereken bir detay değildir.
Ortak bağ duruyor mu?
Evlilik, nişan, çocuk, ortak iş, aynı şehir. Bunlar “işlemi kolaylaştırır” diye değil, gerçeği spekülasyondan ayırmak için konuşulur. Evlilik varsa konu eşi eve bağlama tarafına kayabilir.
Siz neyi dönüş sayıyorsunuz?
Bir mesaj mı, yüz yüze konuşma mı, evin yeniden kurulması mı? Bu tanım net değilse, kişi bitmeyen bir beklentinin içinde yorulur. Murat Hoca bu tanımı sizin yerinize uydurmaz; sizin cümlelerinizden çıkarır.
Süre vaadi bu konuşmanın parçası değildir. Geri getirme sayfası çerçeveyi tutar; sizin hikâyeniz görüşmede durur.
Yazıya yorum
Henüz yayımlanmış yorum yok.